|
|
Kritiek
Nieuwe ideeen en nieuwe begrippen stuiten vrijwel altijd op veel weerstand. De meeste mensen houden alles nu eenmaal graag zoals het is. Maar die weerstand heeft ook positieve kanten, de ideeen moeten scherper uitgewerkt worden en worden daar vaak alleen maar beter van.
Begrippen als de Creatieve Klasse, Creatieve Economie en de Creatieve Stad stuiten op veel onbegrip en weerstand.
Velen vragen zich af wat er nu eigenlijk nieuw is onder de zon.
Stelt het eigenlijk wel wat voor die Creatieve Economie?
Is het niet het zelfde als de Internet bubble, iets wat van zelf weer over gaat?
|
|
|
|
|
Florida kent ook veel tegenstanders. Soms is die kritiek vooral op emotie gebaseerd: Europeanen bij voorbeeld die zich afvragen waar een Amerikaan het lef vandaan haalt ons hier toe te komen spreken over tolerantie. Of mensen die het maar gek vinden dat hij voor zijn spreekbeurten veel geld vraagt. Er is ook veel kritiek te horen op het gemak waarmee Richard Florida hele beroepsgroepen tot de creatieve klasse rekent. Veel auteurs erkennen wel het bestaan van de creatieve economie maar ze gaan uit van een veel kleinere omvang.
Maar er zijn er ook die zeggen: “if it looks like a duck, it swims like a duck and it sounds like a duck, I guess it must be a duck.”
Niemand weet precies waar het over gaat in de creatieve economie. De woorden om te beschrijven wat er aan de hand is moeten wellicht nog uitgevonden worden.
Nu is dat iets waar de hele economische wetenschap mee te kampen heeft. De voorspelbare waarde ervan laat nog veel te wensen over.
In 2003 had nog vrijwel niemand in Nederland gehoord van de creatieve klasse of van Richard Florida. Vandaag de dag is er, zeker in Nederland, geen gemeentebestuur meer te vinden waar de ideeën van Florida nog niet zijn besproken. Afgezien van alle kritiek die men op de theorie van de creatieve stad kan hebben is dat al een enorme verdienste. De vraag welke rol je als stad wilt spelen, wie of wat je wilt zijn mag weer worden gesteld. Zo snel kan het gaan. Wat iedereen wil weten is hoe je het beste in kunt spelen op de groei van de creatieve economie. Dan doet het er weinig toe of deze als relatief groot of klein wordt bestempeld, als ze maar groeit. Steden als Londen en New York kunnen al lang niet meer om het bestaan en het belang van de creatieve economie heen. Die vormt een nieuwe pijler onder hun bestaan. En overal in de wereld zijn steden op zoek naar het antwoord op de vraag hoe ze economisch bij kunnen blijven. In China heeft de regering in haar elfde vijfjarenplan opgenomen dat het land de stap naar de creatieve economie moet gaan maken. Om wat dichter bij huis te blijven: Rotterdam ziet haar economie in de toekomst bestaan uit drie pijlers: de haven, het medisch economische complex en de creatieve economie. Bedenk daarbij dat de omvang van de creatieve economie op dit moment in China minder dan 1% en in Rotterdam minder dan 3% bedraagt.
Review van Edward Glaeser
Een commentaar op het noek The Rise of the Creative Class van Richard Florida.
|
|